„Z wizytą w Soplicowie…”

Śród takich pól przed laty, nad brzegiem ruczaju,

Na pagórku niewielkim, we brzozowym gaju,

Stał dwór szlachecki, z drzewa, lecz podmurowany;

Świeciły się z daleka pobielane ściany,

Tym bielsze, że odbite od ciemnej zieleni

Topoli, co go bronią od wiatrów jesieni.

Dom mieszkalny niewielki, lecz zewsząd chędogi,

I stodołę miał wielką, i przy niej trzy stogi

Użątku, co pod strzechą zmieścić się nie może;

Widać, że okolica obfita we zboże (…).

Brama na wciąż otwarta przechodniom ogłasza,

Że gościnna i wszystkich w gościnę zaprasza.

Dzieło Mickiewicza wciąż żywe, skoro skłoniło naszych ósmoklasistów do popisu kreatywności. Opis dworku soplicowskiego zainspirował Blankę Szudarek do stworzenia makiety. Ta praca to prawdziwy majstersztyk. Każdy detal jest tu pieczołowicie obmyślony, starannie wykonany i cierpliwie posklejany. Blanka doskonale orientuje się w fabule epopei, co udowodniła omawiając swoje, jakże artystyczne, pudełko lekturowe. Znajomością „Pana Tadeusza” może popisać się również Ignacy Radke, który czytając książkę , jednocześnie tworzył nietuzinkową wizję .Do tej pory nikt bowiem nie wpadł na to, by pokazać pudełko lekturowe jako …półkę z książkami. Dwunastoma księgami-mówiąc precyzyjniej. Cierpliwość , estetyka wykonania i forma 3D-wszystko to u Ignacego zachwyca. Wśród zgromadzonych rekwizytów zaskoczyła nas chyba najbardziej  szata księdza Robaka oraz wizerunek Matki Boskiej Ostrobramskiej .Na uwagę zasługuje również praca Olgi Kelm- wizualne połączenie dóbr Sopliców i Horeszków.  Tradycyjnie pudełko zaprezentował również Mateusz Chmielewski. Tu przemówiła do nas prostota. Skojarzenie główki kapusty z księgą IV rozbawiło nas niezmiernie. Nieco humorystyczne było ujęcie Kacpra Brąberka. Kacprowi z kolei spodobał się najbardziej opis zajazdu na Soplicowo i polowanie, co widać w zebranych  przedmiotach. Za to osoba księdza Robaka najbardziej zainteresowała Alana Helwicha, gdyż omawiając(pięknie -dodajmy!) swoje pudełko,  wystąpił odważnie w  obronie bohatera.

Uczniowie klasy 8a , opracowując „Pana Tadeusza”, niewątpliwie stanęli na wysokości zadania. Cieszy fakt, że z każdą kolejną omawianą księgą przestali spoglądać na tę książkę jako na  nudną, obowiązkową lekturę, a dostrzegli coś więcej…opowieść  o skomplikowanym , dorosłym życiu, na którego  progu właśnie stoją.

Anna Bednarek